Σάββατο, 2 Απριλίου 2011


MEGA-FIMOTRO ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΜΕ


Γράφει ο Σεραφείμ Π. Κοτρώτσος(από τις Αποκαλύψεις της Κυριακής)

Ο μακαρίτης ο Νίκος Κακαουνάκης συνήθιζε να λέει -μέσα από μία ενδιαφέρουσα θεατρική υπερβολή- για εμάς τους δημοσιογράφους πως «ο καλύτερος έχει σκοτώσει τη μάνα του». Το ξαναθυμήθηκα εξ αφορμής δύο φαινομενικά ασύνδετων μεταξύ τους...γεγονότων:Πρώτον, το άρθρο του γενικού διευθυντή ειδήσεων του Mega Χρήστου Παναγιωτόπουλου στο aixmi.gr (μέρος του οποίου παραθέτουμε σε διπλανή στήλη), εξ αφορμής (και εις απάντηση) του θορύβου που ξέσπασε στην μπλογκόσφαιρα για την αγωγή του ιδίου και των Γιάννη Πρετεντέρη, Ολγας Τρέμη και Μανώλη Καψή κατά του Γιάννη Παπαγιάννη για όσα (συκοφαντικά κατά την άποψή τους) αναρτώνται, εδώ και καιρό, στο blog fimotro.gr. Δεύτερον, τις αναφορές του πρώην πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών (στην Αθήνα) Τσαρλς Ρις (όπως είδαν το φως της δημοσιότητας από τα wikileaks) σχετικά με τους Ελληνες δημοσιογράφους και την κατάσταση στο εγχώριο μιντιακό σύστημα. Αναφορές, ειδικότερα, σχετικά με τη διαπλοκή των ΜΜΕ με την πολιτική και οικονομική εξουσία και την εξάρτηση των δημοσιογράφων από τους πολιτικούς και τα συμφέροντα. Κατανοώ την υπερχειλίζουσα οργή του Χρήστου Παναγιωτόπουλου, αφ’ ης στιγμής αισθάνθηκε πως συκοφαντήθηκε ή διασύρθηκε (εάν κάτι τέτοιο πράγματι συνέβη, προφανώς έχει περάσει πλέον στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων). Και το κατανοώ επειδή διασύρθηκα επανειλημμένως και με λεκτική βαναυσότητα. Οχι μόνο από κάποια ιστολόγια κατά το παρελθόν, αλλά και από δημοσιογράφους -μέλη της Ενωσης Συντακτών- «έγκριτων» και μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδων. Κατανοώ, λοιπόν, τον Χρήστο Παναγιωτόπουλο, οφείλω, όμως, να επισημάνω πως «η σιωπή τρέφει την αλαζονεία και η ατιμωρησία φουσκώνει τα πανιά της χυδαιότητας» - όπως εύστοχα σημειώνει στην κατακλείδα του άρθρου του.Ητοι, να επιδεικνύουμε -συνάδελφοι- ανάλογο θάρρος και να αντιδρούμε ισοδύναμα όταν τη συκοφάντηση υφίστανται και οι διπλανοί μας. Και όχι να παρακολουθούμε αδιάφορα ή χαιρέκακα… Είναι αλήθεια πως οι συνάδελφοι του Mega έχουν εκ των πραγμάτων τεράστια «δύναμη πυρός» και τη δυνατότητα να κινητοποιήσουν νομικούς συμβούλους, μηχανισμούς της Δικαιοσύνης και ομάδες συμπαράστασης. Το πρόβλημα που περιγράφουν, όμως, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται επιλεκτικά και ανάλογα με το πόσο δυνατή είναι η φωνή καθενός. Γιατί, τι θα γίνει τελικά με εκείνους τους... χαμηλόφωνους, που βιάζονται καθημερινά από πανίσχυρα μιντιακά συστήματα και υποσυστήματα; Πόσο χρήσιμη θα ήταν άραγε η συμπαράσταση του Χρήστου Παναγιωτόπουλου και των άλλων συναδέλφων σε τέτοιες περιπτώσεις...

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου